WWRD szansą na sukces.

Współczesna medycyna poczyniła ogromny postęp w zakresie ratowania zagrożonych ciąż, przedwcześnie urodzonych noworodków, dzieci chorych na schorzenia, które do niedawna były śmiertelnym wyrokiem. Niestety często okazuje się, że ratownictwo to zbyt mało. Potrzebna jest dalsza interdyscyplinarna pomoc udzielana zarówno dziecku, jak i rodzicom. Wszelkie nieprawidłowości w rozwoju małego dziecka wymagają jak najwcześniejszej interwencji, by nie dopuścić do ich nieodwracalności lub łagodzić skutki najtrudniejszych zaburzeń.

Jedną z form takiej pomocy są Zajęcia Wczesnego Wspomagania Rozwoju Dziecka.

Zajęciami Wczesnego Wspomagania Rozwoju mogą zostać objęte dzieci z różnego rodzaju problemami rozwojowymi:

  • z zaburzeniami wzroku
  • z uszkodzeniami słuchu
  • przewlekle chore;
  • z niepełnosprawnością intelektualną
  • z  nieharmonijnym rozwojem;
  • niedostosowane społecznie lub zagrożone niedostosowaniem społecznym;
  • z zaburzeniami komunikacji językowej;
  • z autyzmem
  • z zaburzeniami zachowania
  • z niepełnosprawnością ruchową (dziecięce porażenie mózgowe)
  • wychowujące się w niekorzystnych warunkach środowiskowych; 
  • z trudnościami adaptacyjnymi wynikającymi z różnic kulturowych.

 

Zajęcia prowadzone są przez powołany dla każdego dziecka indywidualnie zespół specjalistów posiadających przygotowanie do pracy z małymi dziećmi o specjalnych potrzebach edukacyjnych:

  • psycholog;
  • pedagog;
  • rehabilitant;
  • logopeda;
  • surdopedagog; 
  • oligofrenopedagog.

Częstotliwość i długość spotkań zależy od możliwości dziecka. Jednorazowe spotkanie nie trwa dłużej niż 1 godzinę, a miesięczna liczba godzin wynosi od 4 do 8 – w zależności od potrzeb dziecka. 

 

Co powinni zrobić rodzice, którzy chcą, aby ich dziecko zostało objęte wspomaganiem rozwoju?

  • Zgłosić się do poradni psychologiczno-pedagogicznej
  • Wypełnić wniosek o wydanie opinii o wczesnym wspomaganiu rozwoju 
  • Zgłosić się do poradni z dzieckiem na badania w ustalonym terminie 
  • Po otrzymaniu opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju zgłosić się z podaniem do najbliższej placówki prowadzącej takie wspomaganie np. poradni psychologiczno-pedagogicznej lub przedszkola.

 

Warunkiem uzyskania pozytywnych efektów prowadzonych wobec dziecka oddziaływań jest włączenie do terapii oraz objęcie pomocą również członków jego rodziny. Zespół współpracuje z rodziną dziecka w szczególności przez:

  • udzielanie pomocy w zakresie kształtowania postaw i zachowań pożądanych w kontaktach z dzieckiem
  • udzielanie instruktażu i porad oraz prowadzenie konsultacji w zakresie pracy z dzieckiem;
  • pomoc w przystosowaniu warunków w środowisku domowym do potrzeb dziecka oraz w pozyskaniu i wykorzystaniu w pracy z dzieckiem odpowiednich środków dydaktycznych i niezbędnego sprzętu.

 

Wsparcie ze strony terapeutów obejmuje również:

  • Pomoc Rodzicom w poszerzaniu wiedzy za pośrednictwem artykułów umieszczanych na przedszkolnej stronie internetowej.
  • Dyżury terapeutów;
  • Pomoc w nawiązaniu kontaktów ze specjalistami, fundacjami i instytucjami publicznymi;
  • Doradztwo w zakresie zasadności wykonywania badań psychologiczno – pedagogicznych;
  • Koordynację wymiany sprzętu rehabilitacyjnego pomiędzy Rodzicami;
  • Pomoc w redagowaniu pism urzędowych, podań i wniosków;
  • Wsparcie emocjonalne;
  • Dostęp do literatury fachowej znajdującej się zasobach biblioteki przedszkolnej
  • Dostosowanie Programu terapii do problemów całej rodziny.

Za podjęciem jak najwcześniejszej stymulacji rozwoju dzieci  przemawiają następujące przesłanki:

oraz związana z tym możliwość korelacji zaburzonych funkcji i kompensacji deficytów,
  • wyjątkowa duża plastyczność centralnego układu nerwowego we wczesnym okresie rozwoju 
  • możliwość zahamowania rozwoju wielu zaburzeń o postępującym przebiegu, a czasami nawet całkowitego zatrzymania dalszych niekorzystnych zmian,
  • małe dzieci są bardziej podatne na stosowane wobec nich programy usprawniania i czynią szybsze postępy,
  • ćwiczone postępy są u nich łatwiej generalizowane,
  • uczenie małych dzieci jest łatwiejsze, gdyż wiele zaburzeń narasta z wiekiem i utrudnia terapię oraz edukację,
  • rodzice małych dzieci mają więcej nadziei, sił, zapału i wiary, dlatego są bardziej zaangażowani we współpracę ze specjalistami i we własny udział w terapii dziecka.

 

 

Dzięki wcześnie podjętej terapii w wielu przypadkach udaje się radykalnie przesunąć granice możliwości dziecka. Stworzone przez pierwsze dwa do trzech lat podstawy rozwoju warunkują sukces zabiegów terapeutycznych. Miara tego sukcesu jest jednak inna dla każdego dziecka – w zależności od rodzaju jego problemów i stopnia zaburzenia.

 

Wszelkie działania Zespołu Wczesnego Wspomagania Rozwoju mają na celu podniesienie poziomu funkcjonowania dziecka oraz wspieranie rodziców w procesie opieki i wychowania. Pomoc udzielana we wczesnym dzieciństwie pozwala nie tylko skutecznie kompensować występujące u dziecka dysfunkcje i deficyty, ale także zapobiega pojawianiu się zaburzeń rozwoju o charakterze wtórnym.

 

Opracowała: mgr Dorota Kosińska

 

Literatura:

1.     Wczesna interwencja i wspomaganie rozwoju małego dziecka” – pod red. B. Cytowskiej, B. Winczury, Kraków 2008;

2.    Wczesna interwencja terapeutyczna. Stymulacja rozwoju dziecka od noworodka do 6 roku życia – J. Cieszyńska, M. Korendo, Kraków 2008.